Herkese merhaba! Ben geldim. Melduş yine karşınızda. Evet nasılsınız? Nasıl hissediyorsunuz kendinizi? Benim enerjim de keyfim de gayet yerinde. Tabii, şimdi sorabilirsiniz haklı olarak, nasıl oluyor bu durum? Sen hiç sinirlenmiyor ya da üzüntü yaşamıyor musun? diye. Elbette yaşıyorum ve zaten yaşamadığını söyleyen varsa inanın alenen yalan söylüyordur. İnsan olmanın doğasıdır “acı”.
Evet doğru tahmin bugün acılar üzerine konuşacağız. O zaman hazırsak başlayalım…
Fonda Mustafa Sandal ve “Yok Gerekçem”
Kelime olarak hem anlamsal noktada hem yazılış noktasında insanı mutlu etmeyen bir kavram “acı”. Haliyle normal karşılanan bir durum bu. Kim üzülmekten keyif alır ki? Kim canının yanmasını ister ki? Elbette hiç kimse. Mustafa Sandal’ın çok sevdiğim bir şarkısı var “Yok Gerekçem” isminde, 90’lı yılların çocuğu olunca biliyor insan. Orada geçen çok güzel bir satır var “elbet herkes cennete gitmek ister öyleyse neden hiç ölmek isteyen yok çünkü hayat tatlı….” Şeklinde başlayan ve devam eden. Bence acıyı sevmeme sebeplerimizi çok güzel özetliyor siz ne düşünüyorsunuz?
Damakları Şenlendiren Bitter Çikolata
İnsan doğası gereği acı yaşayan bir varlıktır ve yine doğası gereği de acı yaşamayı sevmez. Ama hayatımızı yaşanabilir kılan ve bize en büyük öğretileri yaşatan her şeyin tadı acıdır. Bizi büyüten, bize bizi öğreten, bizi olgunlaştıran, tecrübelerimizin ham maddesi acıdır. Hep söylerim hayatı bitter çikolata gibi düşünecek olursak, hem tatlı yemiş hem tatlı konuşmuş oluruz. Gerçekten de öyle değil mi? Bitter çikolatayı düşünelim mesela. Aslında şeker oranı düşük kakao oranı yüksek bir tatlı ama biz ne zaman yesek, illa ki damaklarımızda acı bir tat bırakır ve hepimizde tatlıyı ne kadar seversek sevelim az yeme isteği uyandırır.
Bir Dargın Bir Barışık!
İnsan hayatı da böyle işte. Bir akşam çocuk olarak uyuyoruz ertesi sabah yetişkin olarak uyanıyoruz. Neden? Çünkü irili ufaklı acılar yaşıyoruz. Herkesin acısı kendisinedir. Herkes yaşadığını kendi bilir. Acının büyüğü küçüğü var mıdır diye sorsak hem evet hem hayır diyebiliriz belki cevaben. Lakin, bana göre acılar şekil değiştirerek ilerliyor insan hayatında. Bir dargın bir barışık ilişkiler gibi. Kendisi küçük olsa da etkisi büyük olabiliyor ya da tam tersi kendisi büyük etkisi küçük…
Evet güzel insanlar! Ben Melda Özen. Bugün sizlerle acılar üzerine konuşmak istedim. Elbette oldukça geniş ve detaylı bir konu. Sonuç olarak hayat hepimizin ve hepimiz için farklı serüvenlerle ilerliyor. Herkesin hikayesi, anısı, hayattaki duruşu çok farklı. Hayatın herkesteki yeri çok farklı. İşte bu durum bizlere şunu öğretmeli diye düşünüyorum. Acılar da tatlılar da irili ufaklı şekil değiştirerek ilerler ve bizlerde izler bırakır. Kimi acılar öğrenci olur kimi acılar öğretmen. Ama gün sonunda hepimiz için tecrübe olur. Hayatımızda iyi tecrübelerimiz olması dileğiyle. Sizleri seviyorum😊 Başka bir konuyla buluşmak üzere 😉
Melda Özen
İlginizi çekebilir:
